تو سرم جنگه و قلبم پره درده چشام خیسه و شهرم پره زخمه
خدا صدامو بشنو پس کجایی ببین نشسته غم تو هر نگاهی
پیچیده توی کوچه تو خیابون صدای جنگ و بمب و بوی باروت
بمیرم واسه اون سرباز که خواب بود برای مادرش که چشم راهش بود
آی دلم خونه و حیرونه از این درد زمونه از این داغی که آوار شده روی سینمونه
از این تفرقه ای که بینمونه لعنت به کسی که جنگو آورد توی خونه
