بشنو مرا

من نوشتم قصه ایی
از تو و چشمان تو
پرتگاه نزدیک بود تا که رسید دستان تو
تو چنان کردی که غیر از تو نباشد در سرم
حاضرم از جان خود بهر نگاهت بگذرم
با توام زیبای من آرامش دنیای من
تو بمان زیبا شود تا آخر رویای من
با توام بشنو مرا توکه داری سرسرا
بر دل ویرانه ام ای تمام ماجرا
تو بمان آرام جان پهلوی این دیوانه ات
تو مرا از نو بساز که شدم ویرانه ات
دوستت دارم چنان دنیا ندیدست به خود
هرچه گفتم من به تو یه شعر عاشقانه شد