خوش به حال من

ببر مرا به قلبِ خود، که آشیانه ام تویی تو شوقِ عاشقانه ای، که هر بهانه ام تویی به من نگاه کن و ببین، که از تمامِ تو پُرم فقط دل از تو بُرده ام، تویی تویی جانِ دلم ( خوش به حالِ من که تو جانِ منی مرهمِ این دل و درمانِ منی خوش به حالِ من که تو یارِ منی تو سرآغازی و پایانِ منی خوش به حالِ من که تو جانِ منی مرهمِ این دل و درمانِ منی خوش به حالِ من که تو یارِ منی تو سرآغازی و پایانِ منی ) تویی پناهِ امنِ من، خانه ی آرامشِ من از تو جدا نمی شوم، صاحبِ هر خواهشِ من بمانِ و در کنارِ من، برس به هرچه می رسی برایِ تو همه کسم، برایِ من همه کسی