جاده ابریشم

می‌شناسمت حتا تو خاموشی دنیامو از نو با تو میسازم وقتی لباس تازه میپوشی کنار تو خوابم که میگیره ‎رو کوهِ شونه‌ت یه اتاق‌خوابه ‎قرصه دلم به خنده‌های تو ‎هر خنده‌ای ، یه قرص اعصابه محکم بگیرم توی آغوشت ‎دریا همین‌جا تو همین خونه‌س ‎از آدمایی که تو رو دیدن ‎هرکس که عاقل بوده دیوونه‌س... تحمّل این حجم زیبایی ‎گاهی نمیدونی چقد سخته ‎مووهای تو دشت پریشونه ‎هر کی کشاورزه چه خوشبخته جاده‌ی ابریشم بهش میگن ‎به اون مسیری که تو رد میشی ‎بخت بلندی داره اونی که ‎تو راه خونه‌ شو بلد میشی امشب هوس کردم برم دریا ‎بپر تو این آغوش ناغافل ‎اینجا تو آزادی بدون مرز ‎آتیش روشن کن تو این ساحل... محکم بگیرم توی آغوشت ‎دریا همین‌جا تو همین خونه‌س ‎از آدمایی که تو رو دیدن ‎هرکس که عاقل بوده دیوونه‌س... تحمّل این حجم زیبایی ‎گاهی نمیدونی چقد سخته ‎مووهات یه دشت پریشونه ‎هر کی کشاورزه چه خوشبخته