ایران

ج ن گ سه تا حرف نحس تاریخ "جنگ"
چیزی که نه کودک حالیشه نه سالمند نه زن
همرو باهم آتیش میزنه
نشه یه مشت از خاکت کم
الکی نبوده که تو ایران شی
هفت هزار ساله کسی مثلت ندیده
بمیره اونکه میخواد ویران شی
وقتی که حالت بده محاله چشام خواب بره
خاک خشک سرزمینت رو جز ما کی آب بده
اون روزایی که جوونات پر پر شدن
محاله از یاد بره
من دلم تنگه برا آسمون بی موشک
من بمیرم تا نبینم دیگه اشکای یه کودک
این شبا ستاره ای تو آسمونمون (ما) دیگه نیست
خدایا یه روز میاد که نشه چشای ما خیس
میگن تا وقتی سلامتیت رو از دست ندی (مریض نشی) قدر سلامتی رو نمیدونی
تا وقتی فقرو نچشی قدر دارایی رو نمیدونی
تا وقتی هم که رنگ آرامش رو از دست ندی
و جنگ رو نبینی ، قدر آرامش رو نمیدونی
همه جا آسمون یه رنگ ببین
چقدر این روزا قشنگه ببین
بزور لبخند بزن تا که تموم شه
هر چی درد تو این سرزمین
مگه چقدر تحمل داره آخه قلب یه آدم
بگو تا آروم بشه اوضاع چقدر راه هست ؟
ما که قول دادیم همه پشت همیم
هرچقدرم بد شه اوضاع ما خب نمیشکنیم
همه دلا شیشه ای و صافه واسه هم میکوبه
ولی مشتا آهنی واسه دفاع ازین بومه
همونجوری که خلیج فارس همیشه فارس من دلم تنگه برا آسمون بی موشک
من بمیرم تا نبینم دیگه اشکای یه کودک
این شبا ستاره ای تو آسمون ما دیگه نیست
خدایا یه روز میاد که نشه چشای ما خیس
ای مادر ای ایران باز اشک تو بارید
میخوام اون روز بیاد که نور امید تابید
همه ی مردمت شهر دست تو دست میخونن
ما دوست داریم ای ایران ای جاوید
من دلم تنگه برا آسمون بی موشک
من بمیرم تا نبینم دیگه اشکای یه کودک
این شبا ستاره ای تو آسمون ما دیگه نیست
خدایا بگو یه روز میاد نشه چشای ما خیس
میگن تا وقتی سواره ای قدر پیاده ها رو نمیدونی
تا وقتی عزیزت از دست ندی قدر عزیزت نمیدونی
امیددارم اون روز میاد روزی که رنگ آرامش ببینی ایرانی سربلند با مردمان با عشق ببینی