سردرگم

سرگیجه ای دارم شب تا صبح بیدارمحالمو نمی فهمم با خودم بی رحمم فکر تو تو نیمه ی شب صدای گریه ی یه ابر از میون پنجره ها میومد با سردی و درد از خودم بیزارم انگیزه ندارم چشمامو می بندم با خودم می خندم حرفای تکراری حرفه ی بیکاری لبخند رو لبهام گریه ی تو شبهام هرروز من دیروزمه اینجا خوشحالی هم غمه فکرای بیهوده ی من برای قلبم مرهمه تو این شهر زندان تنهاییم سرگردان در بین این مردم می گردیم سردرگم