لگو های رنگی

تموم لگو های رنگیم گم شدن تو دل های سنگی شهر من دیگه مثل قبل نیست خونه هاش پر از عشق و رنگ نیست عروسکام دیگه باهم دوست نیستن بامن حرف نمی زنن هیچوقت میبینی کار این دنیارو روزگار برد چه آسون مارو چه خوب بود ، روزایی که رویاهام ، می رفتن یه جای دور میدونی ، آدم وقتی میبینه فکر نمیکنه یه روزی بشه کور