ابری

چند شبه که بیمارم نمی خوابم ابریم ولی بی وقفه می بارم بی ذوقم حتی خاک خورده گیتارم بی حسم دیگه از همه بیزارم خیره به ابرا شدم من با خودم تنهام گم تو دنیایی که بی خبر از فردام بیخیال همه وقتی بده حالم می کشم روحمو احساسمو عمدا درگیرم با غرور خودم در میرم از روزای خوبم هربار هربار انگار که شده همش یه بازی از خودت میگذری تا نبازی دست بردار از این تکرار دلتنگ اون قدیما شدم برگرد امروز یاد دیروزم برگرد بهترین روزام بدون دغدغه میره واسه برگشت حال خوبم دیگه دیره یه مرد خسته توی سرمای زمستون میزنه حرف با خودش تنها زیر بارون اما اون امید داره به خودش هنوز امیدواره درگیرم با غرور خودم در میرم از روزای خوبم هربار هربار انگار که شده همش یه بازی از خودت میگذری تا نبازی دست بردار از این تکرار