دل به دیدار تو میبندم و میخندم و این عشق مرا کامل کرد
عشق تو آمد و از راه رسید عاشق مجنون تو را عاقل کرد
بودنت بال و پرم شد
چشم بی تاب من از لحظه ی دیدار تو هر ثانیه اش زیبا شد
در خودم بودم و دیدم تو چه خوش موقع رسیدی
عشق من پیدا شد عشق تو تاج سرم شد
تو اگر ماه بخواهی لب کنی تر یا نگاهی
آسمانت پر ماه و ستاره شود تو اگر جان بخواهی بشنوم از لبت آهی
جان دهم پای تو غم ها ز دلت برود
میبرد هوش و حواس،از سرم آن خنده‌ی ناز
با منی که میدهم جان تو آینده بساز
لحظه‌هایم کنارت عاشقانه گذرد
فقط این عشق تواند هوش از این دل ببرد
