پرچم خون

فراقت مرغ بی بال و پرم کرد
غم عشقت خیابون پرورم کرد
سایه ات بر سرمان نیست کجایی آقا
رفتنت باورمان نیست کجایی آقا...
ریخت در جان جهانی غمِ بی فرجامت
ماتِمان برد از این ماتَمِ بی هنگامت
گرچه بغض است که بعد از تو گلوگیر شده
لب هر کوچه ی ما باز به تکبیر شده
داغداریم ولی شیوه ی ما شیون نیست
وقت بی تاب شدن رو به روی دشمن نیست
وقتِ مبعوث شدن آمده برخاسته ایم
خون بهای تو و یاران تو را خواسته ایم
ای که یک عمر به ما جرات طوفان دادی
بیرق عزت را هدیه به ایران دادی
وحدت مُلک رضا را تو نگه داشته ای
پرچم دانش ما را تو برافراشته ای
خوب پیوند زدی فلسفه و عرفان را
شعر و فقه و هنر و بوی خوش قرآن را
بنویسید که لب تشنه اگر جان داده است
جان به جمهوری اسلامی ایران داده است
خون سید علی خامنه ای پرچم شد
دست ها مشتِ گره کرده شد و محکم شد
زخم تنهایی تو ارثیه ی حیدر بود
ارزش وحدت ما پیش تو والاتر بود
با تو ما رسم وطن دوست شدن را دیدیم
آه اگر دیر، اگر دیر تو را فهمیدیم
بعثتِ خون تو کاری است که کارستان است
آنچه باقی است همین پرچم جاویدان است
جانفدایان وطن بعدِ تو میدان‌دارند
ذوالفقارند ، اشداءُ عَلَی الکُفارند
در زمین بعد تو طوفان شده آشوب شده
خصمِ دون از نفس افتاده و مغلوب شده
نفس باد صبا مُشک فِشان برگشته
بِنِگر خامنه ای باز جوان برگشته
با خراسان و یمن بیرق حزب الله است
غم مخور یوسف گمگشته ی ما در راه است
بنویسید که لب تشنه اگر جان داده است
جان به جمهوری اسلامی ایران داده است
خون سید علی خامنه ای پرچم شد
دست ها مشتِ گره کرده شد و محکم شد