عباس (ع)

ای نورامیدم
سردار رشیدم
دل ازتوبریدم عباس
ای تاب و توانم
هرگز نتوانم
بعدازتوبمانم عباس
چه درخزان وچه دربهارمن
همیشه بودی تودرکنارمن
ای ماه تابنده
ای موج طوفنده
تودرپی آب
آب ازتوشرمنده
خمیده ام شکسته ام برادرم بی تو
ببین ز پا نشسته ام برادرم بی تو
به هرکجا پا به پای من بودی
برادر باوفای من بودی
دستت رااززمین برمیدارم.
می‌بوسم برچشمم میگذارم
می بارد تشنگی ازلبهایت
چشمه ها می نوشم از دریایت
ای دنیاخون ببارید
می‌گذارید روی داغم داغی دیگر
عباس برخیزاز جا
همیشه پشت و پناه من بودی
طلایه دارسپاه من بودی