افتاده ام از مستی در کوی سرگردانی
اینک من و از هستی این بی سر و سامانی
این ره ندارد پایان میدانم و میدانی
تا کی دل از من سوزد در سینه ی ناشادم
تا کی برد موج غم بر آسمان فریادم
دیگر نمیخواهد دل سوزد ز درد دیرین
نفرین به عشقم نفرین نفرین بر این غم نفرین
دیگر نمیخواهد با دیده ی گریان راهه وفا جوید حیران و سرگردان
دیگر نمیخواهد افسرده و خسته غمگین نظر دوزد بر این در بسته
