وحید اِن لاو

بیا نزدیک‌ترم شو، نذار سرد شه هوا
دل من بی‌تو می‌لرزه، نکن اینجوری روا
چشات انگاری میسوزه، تو شبای بی‌صدا
هی می‌پرسم از خودم که چی شد بینِ ماها؟
من هنوزم سرِ حرفام، اگه تو بری کنار
پُره از دود سیگاره، این اتاقِ بی‌قرار
بشین و گوش بده حرفم، که دلم خسته شده
این همه جنگ و جدل بینِ ما دیگه بَد شده
یا بیا، یا رها کن، نذار آتیش بخوره
دلمون تو رابطه بیشتر از این بشکنه
اگه موندی، تا تهش هستم، نمی‌ذارم بری
اگه رفتی، ردّ چشات برو دیگه هِری
ولی این دلو سپردم به همون خاطره ها
بیا بشین روبه روم بگم حرف آخروها
شدی یه زخمی که دیگه هیچ جوره نمیشه روش چسب زد
هیچ حسی نمونده همه چی سرد و سیاه
مثل چشایی که یخ زده رو آتیش مثل نگاه
مثل نگاه
اگه موندی درده محضه،اگه رفتی رنج
بین ما دو تا فقط این مرگ که میزنه حرف
این مرگ که میزنه حرف