بیا بریم به یک سفر ببندیم بار و بندیلو
اینجا دیگه عقل حاکمه حکمش نمی‌کنیم دلو
هردو دلو هی میشکنیش هیم میزاریش زیر پات
غمت نصیب من شده از اون همه قشنگیات
یادم دادی دل کندن رو نمی‌خوام بازیچه ات بشم
به خودم دادم این قول رو به هیچی وابسته نشم
بودن تو مرحم نبود این زخم خالص و عمیق
راهمو انتخاب نکن رفتنمو از دور ببین
برای بودنت باهام مصر نبودم و کنه
جایی که آدم نباشه دلی اونجا نمیشکنه
تک بودنو ترجیح میدم به بودنه با هرکسی
من یه پرنده ام توو قفس عادت دارم به بی کسی
رسیدیم به دوراهی که عقلت کجا قلبت کجاست
فقط توو فکر راهتی غافل که مقصدت کجاست
مسیر تو زندگیته مقصدمونم مرگ ماست
از سفرت لذت ببر آخر راه نزدیک ماست
حرف آخر رو که میگم کامم تلخ و چشمام تره
به همسفرت دقت کن چون از جاده مهمتره
