چه بد حالیه تنها شی یُ عشقت، ببینه ناخوشی اما جدا شه
کسی که عشقِ دیروزِ تو بوده، به فکر دردِ امروزت نباشه
چه سخته عمری باهم باشین اما، نفهمه واسه چی حالت خرابه
که روزاشو کنارت باشه اما، شبا بی شب بخیرِ تو بخوابه
مثل مرگه که از آینده یِ تو، فقط روزای بد توو راه باشه
تو دنیاتو بذاری پاش ولی اون، با بی رحمی فقط خودخواه باشه
مگه چی بدتر از اینه که عشقت، از اینکه با تو باشه ناامیده
جوابِ جمله یِ دوسِت دارم رو، به جز مرسی با هیچ چیزی نمیده
یه چَند وقت که گُذَشت میفهمی داره، دلی که داده بود و پس میگیره
همونجاست که می فهمی قلب تنهات، باید توو حسرت عشقش بمیره
بهت احساسِ پوچی دست میده، که توو حقِ دلت اجحاف باشه
تازه اون موقع میفهمی یه آدم،چقد میتونه بی انصاف باشه
مثل مرگه که از آینده یِ تو،فقط روزای بد توو راه باشه
تو دنیاتو بذاری پاش ولی اون، با بی رحمی فقط خودخواه باشه
مگه چی بدتر از اینه که عشقت، از اینکه با تو باشه ناامیده
جوابِ جمله یِ دوسِت دارم رو، به جز مرسی با هیچ چیزی نميده
