جنگ

خیلی خستم،بغلم کن
از رو شونه هام بردار این کوه دردو
میگن قراره ،دوباره جنگ شه
تو بری دور من بمونم با دلی که تنگه
یه جوری میری انگار زبونم لال قلبت از سنگه
چشمام پره پاییزن آروم و بارونی
از بمبارون تو سرم چیزی نمیدونی
بی سرزمینم بی تو وطنم چشماته ، پرچمم موهاته
توی رگهام پره باروت تو سرم تفنگ بود
دنیا ساکت شد ولی اینجا انگار جنگ بود
آرزوهام تو دلم هدف گلوله شد
بیخبر اما شلوغ رفتنت یه جنگ بود
چشمام پره پاییزن ...