دلتنگی

چه تصویری از این بهتر تو عکسامون کنار هم
نشستیم و نداری تو پناهی غیر آغوشم
چه تقدیری از این بهتر که تا هستی ندارم غم
همیشه بودی و هیچوقت برای من نذاشتی کم
من شبایی که خوابی تا خود صبح بیدارم از این دلتنگی چقدر بیزارم
تو دلیل نفس هام و امیدم به فردام و همون هستی که من میخوامو