عصای موسی

درون من قبریست که تخت خواب من است مرا به جای به خاک به خواب بسپارید تمام مالم را به نیل می بخشم عصای موسی را به آب بسپارید مرا رفیقانم به سُخره میگیرند بریده دستم را غلاف شمشیرم زمین اگر گرد است چرا نمی بینم؟ جهان اگر فانی ست چرا نمی میرم به مرگ می خواهم اگرچه یک ساعت دوباره طایفه ام در آشتی باشند شناورم بر نیل و آب گور من است و ماهیان بر من گلاب می پاشند به طعنه می گویم که خوب و خرسندم زبان طعنه ی من همیشه کوتاه است کسی چه می داند؟ کسی چه می فهمد؟ چه یوسفی یک عمر درون این چاه است درون من قبریست که تخت خواب من است مرا به جای به خاک به خواب بسپارید تمام مالم را به نیل می بخشم عصای موسی را به آب بسپارید