هر چه تیره تر بشی ای شب سرد
ما مث هر چی ستاره روشنیم
تو تبر بشی واسه ریشه ما
شک نکن بازم جوونه می زنیم
همه سازامونم که بشکنی
با سرود خنده مون چه می کنی
راه آرزومونو بستی، ولی
با پر پرنده مون چه می کنی
نمیشه خورشیدو حاشا بکنی
حتی پشت سایه ها، پرده ها
یه روزی همه کبوتر می شیم و
نمی مونه هیشکی پشت نرده ها
شب تیره مون به فردا می رسه
کابوس کهنه به رویا می رسه
وقتی دستمون تو دستای همه
من میگم معجزه از راه می رسه
