گل و خار

وقتی که باز صدای آب میپیچه توی کوچه ها پر میشه از عطر گلا انگار تموم دنیا میشکفه غنچه ی گلی در آرزوی زندگی براش همین کافیه که بهش بگن تو خوشگلی نگاه گل به آسمون یه دم کنارش ننشست به بوته خار دم دست دلش رو یک نفس نبست چی شد چرا این راه به سراب است این همه خام و سست و خراب است یه روز یکی دید گل رو خواست بچینه تاج سرو تیزی تیغارو که دید عقلش بهش گفت که نرو گله به خار گفت که چرا نمیشی از من تو جدا برو میخوام تنها باشم تو خیلی زشتی به خدا یه صبح سرد خیلی زود بوته ی خار اونجا نبود با همه عشقی که داشت با دلی که شکسته بود چشمای گل یه وقتی دید که دستی اونو از شاخه چید نگاه گل هر جا که گشت بوته ی خاری رو ندید چی شد چرا این راه به سراب است این همه خام و سست و خراب است چی شد چرا این راه به سراب است این همه خام و سست و خراب است