ای با من بی من، خوش خوش باد گناه من
دلتنگی تا جان خور افتاده به جام
عاشق کش سرمست چرا رحم نداری
تا جان به ستا باز من این دل نستا
جان من جانان من، ای نیمه پنهان من
سر بزن گاهی به این مخروبه ویران من
هی نکش پروانه را، پیله نکن کاشانه را
روی خوش با غیر من، آخر چرا، آخر چرا
حالم خراب است
قلبم چون آرموی تو غرق پیچ و تاب است
چشمت چون آن ماهی که در جام شراب است
حالم خراب است
پیزون خشک دلم را این چونی ناتش نزن
حس من چیزیست خیلی بدتر از عاشق شدن
تو مرا تا قر دریا می بری با گریه ها
مثل آبی ما بیابان، من کجا عشقت کجا
خدا برسم دادم
تاقت ندارم عشق را به مرز یادم
جفت و کسی حرف مرا باور ندارد
تنها کاری کن فت با من نپاره
پیزون خشک دلم را این چونی ناتش نزن
حس من چیزیست خیلی بدتر از عاشق شدن
تو مرا تا قر دریا می بری با گریه ها
مثل آبی ما بیابان، من کجا عشقت کجا
خدا برسم دادم
تاقت ندارم عشق را به مرز یادم
جفت و کسی حرف مرا باور ندارد
تنها کاری کن فت با من نپاره