به گرداگرد من یک پیله غم
من از این پیله بایستی رها شم
می خوام بشکافم این قنداق تنگ رو
که هم پرواز با پروانه باشم
که هم پرواز با پروانه باشم
توی آبی پاک آسمون ها
اگه جایی برای موندنم نیست
پس این شوق پریدن از کجاهاست
که فکر دیگری توی سرم نیست
که فکر دیگری توی سرم نیست
زمین کهنه این بیمار خسته
دیگه جایی برای موندنم نیست
برای پیکر فرسوده من
پناهی غیر از این خسته تنم نیست
پناهی غیر از آغوش خودم نیست
شهید ننگ بازی ها نبودی
اگه لب ها و دل ها یکصدا بود
اسیر پیله سازی ها نبودیم
اگه همبستگی تن پوش ما بود
از این بیگانگی باید حذر کرد
که تنهایی به جز راه بلا نیست
برای فوج مرغای مهاجر
ستیز و زندگی از هم جدا نیست
ستیز و زندگی از هم جدا نیست
زمین کهنه این بیمار خسته
مثه اینه که جای موندنم نیست
برای پیکر فرسوده من
پناهی غیر از این خسته تنم نیست
پناهی غیر از این جان و تنم نیست
