هراس

گریه هام کوه صبورو می شکنه

گریه مرد غرورو می شکنه

گریه هام کوه صبورو می شکنه

گریه مرد غرورو می شکنه

می دونم از منو دل ، دل می کنی ، وای می دونم
دیگه شب ها غزلای کوچه باغی می خونم

وای می دونم ، غم می مونه ، من می مونم

گریه هام کوه صبور و می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه

رنگ تنهایی دل، بی تو همرنگ هراس

هیزم دوزخ من، بی تو نیلوفر و یاس
دیگه با من به بهار، نه شکفتن نه غرور

می میره قوی سفید روی دریاچه ی دور
روی دریاچه ی دور

گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه

گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه
گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه
می دونم از منو دل ، دل می کنی ، وای می دونم
دیگه شب ها غزلای کوچه باغی می خونم
وای می دونم، غم می مونه، من می مونم
گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه

می دونم مثل شهاب، تو یه شب پر می زنی
با گریزت به دلم، زخم خنجر می زنی
دیگه در غربت شب صدای گریه می یاد
یه طرف گریه ی من، یه طرف ناله ی باد
یه طرف ناله ی باد
گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه
گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه
گریه هام کوه صبورو می شکنه
گریه مرد غرورو می شکنه