فکر رفتن و نموندن
من یه عمری تو سرم بود
شوق پرواز توی ابرا
من همیشه به پرم بود
تا که اومدی تو از راه
قصه گفتی از یه دنیا
زورقاش همه طلایی
دست دختراش حنایی
تیغ آفتابش طلایی
صدای آبش لالایی
پهلووناش مثل رستم
پر دشتاش گل مریم
زندگیمو دادی بر باد
تو با شیرینی حرفات
چشم بسته، پای خسته
اومدم به شهر دلخوات
دیدم اون بهشت موعود
همه گل هاش کاغذی بود
گل باغش بد گمونی
بوی گل هاش پشیمونی
تو که رفتی چرا پل ها رو شکستی
روی من درهای بازو چرا بستی
کسی نیست باز کنه این درهای بسته
زورق شکسته ام به گل نشسته
دیدم اون بهشت موعود
همه گل هاش کاغذی بود
گل باغش بد گمونی
بوی گل هاش پشیمونی
دیدم اون بهشت موعود
همه گل هاش کاغذی بود
