عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم همان یک لحظه اول
که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان
جهان را با همه زیبایی و زشتی
به روی یکدگر ویرانه می کردم
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
که می دیدم یکی عریان و لرزان
دیگری پوشیده از صد جامه رنگی
زمین و آسمان را واژگون مستانه می کردم
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
برای خاطر تنها یکی مجنون صحراگرد بی سامان
هزاران لیلی نازآفرین را کوه به کوه آواره و دیوانه می کردم
عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد
اگر من جای او بودم
به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان
سراپای وجود بی وفا معشوق را پروانه می کردم
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد
چرا من جای او باشم؟
همین بهتر که او خود جای خود بنشسته و
تاب تماشای تمام زشت کاری های این مخلوق را دارد
وگرنه من به جای او چو بودم
یک نفس کی عادلانه سازشی با جاهل و فرزانه می کردم؟
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
عجب صبری خدا دارد، عجب صبری خدا دارد
