از تنهایی گریه مکن

ای دل دیوانه دل من لبریز بهانه دل من در خلوت خانه دل من از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تیرگی زندگیم چون سرشار از خستگیم از عادت دلبستگیم از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن می آید آن رفته ی من با آغوشی همچو وطن حرف از سرگردانی مزن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن باید دلگیرم نکنی از دنیا سیرم نکنی چون گریه زنجیر غم است بنده ی زنجیرم نکنی دریا بودم واره شدم بی تو چون بی عاره شدم سایه ی من تصویر تو شد چون قلبم درگیر تو شد چون قلبم درگیر تو شد ... میجوشد آن چشمه ی مهتاب در خلوت خود ای دل بی تاب آرام باش آهسته بخواب از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن از تنهایی گریه مکن