لالایی

دلی پره است دریغ از یک شانه ازاین سرای بس غریبانه چرا غمش به ما رسید کسی چه میدانه یه سیب و این همه بهانه مگر از جان ما چه میمانه مرغ سحر سرود جان دگر نمیخوانه لالایی لا لا دل بیچاره پاییز امسال چقد غم داره لالایی لا لا ای گل لاله سکوت چشمات چقد حرف داره شاهد ماجرای دل اگه بیادو بهش اعتراف کنه قاضی باید بخاطرش یه زندگی به نفعمون حساب کنه کاشکی آدم این همه سال توبه میکرد دنیا رو به راه کنه میگن کسی که قلبشو باخته باشه ممکنه اشتباه کنه