مرهم

چه بی رحمانه زیبایی بتاب ای ماه رویایی به راهم
تو آغازی تو پایانی تو بوی خاک و بارانی برایم
اگر دردی اگر درمان اگر دشوار اگر آسان
تو را میخواهمت هردم چو باغی تشنه‌ ی باران
اگر زخمی اگر مرهم اگر دوریم اگر باهم
بدان بیش از نفس حتی به دیدار تو محتاجم
ما از شب بی انتها باهم گذشتیم
از بی قراری ها به آرامش رسیدیم
دنیای من بی تو چنین زیبا نمیشد
باهم زمین خوردیم و باهم پر کشیدیم
تو از عاشق شدن گفتی من از دیوانگی گفتم
تو از دل گفتی و هر دم من از دلدادگی گفتم
تو‌ گفتی تا کجا همراه این دیوانه میمانی
به شرط مرگ باهم عشق باهم را پذیرفتم