آروم جونم
نامهربونم
بی من کجایی
تنها پناهم
بی تکیه‌گاهم
تا کی جدایی
منو می‌شکنه دردی که مونده برام
منو تنها گذاشتی با تنهاییام
بیقرارته این دل دیوونمم
تو کجایی ببینی شکسته شدم
تو کجایی که از همه خسته شدم
تویی چاره ی حال پریشونم
یادت باشه تو فقط پناه منی
اگه شبم تو ماه منی
بهونه‌ی همیشه‌ی من
یادت باشه تا ابد دچار تو ام
تو خوابمم کنار تو ام
غمت زده به ریشه‌ی من
شب که میشه خاطره هات
دوباره دوباره دوباره
جلو چشمای منه
قلبمو از جا میکنه
تنها گذاشتی تو من و مثلِ همه
شب که میشه
خونه کلافم میکنه
دوری تو عمر منو کم میکنه
