عشق ما به همدیگه
چراغی رو به باده
کار تو پر زدنه
من عابر پیاده
گل دستای توام
صاحب بی اعتنا
بیا پا به پای هم
بریم از این طرفا
بیرون از فاصله شد
رفتن و اومدنت
بیا نزدیکی بده
اسممو با دهنت
موندنم از بودنت
مُردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
موندنم از بودنت
مردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
با تو آروم و پرم
تو تموم لحظه ها
وقت تنهایی ولی
خالیِ بی انتها
جفت خوب آشنا
چرا ساکت بمونم
میون غریبه ها
خودمو تو ندونم
واسه ی گرسنگی
جیره ی موندنمی
توی سرد و گرم راه
لباسای تنمی
موندنم از بودنت
مردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
موندنم از بودنت
مردنم از نبودنت
پیرهن عشق منو
جدا نکن از تنت
