گلم شکست و پژمرد ستاره هاشو نشمرد
چه خاکی بر سر دلم شد از تار و پودش بی خبر شد
کجایی روح شعرم تمام فکر و ذکرم تمام هستی ام کجایی
که بی تو سر نمیشود شبم سحر نمیشود چه خسته ام از این جدایی
آمد جانم به لبم همه شب تو کجایی جانم جانم جا ماندم به رهت
به هوایت خواندم خواندم در سوگت غزلم تو کجاست اثرت
عشقم گشتم پی تو همه جا ای جان و جهانم ماندی کجا بی وفا
به سراغت آیم با دل من این گونه نکن گل من ...
نور مهتاب شبم کجا آفتابی شدی دیگه فکر و خیال امونم رو برید
تنم زخم غمه کی میفهمه منو من هرچی میخونم میسوزونه منو
