سلام ای سرزمین مهربانم ستبر سینه ی تو تکیه گاهم
تو گهواره ی رود مهریانی بلندای دنایت جایگاهم
سلام ای سرزمین ای خاک خوبم من از چشمان تو سرچشمه دارم
از اشک لاله های واژگونت به سر کوزه به کوزه چشمه دارم
سلام ای سرزمین باستانی تو یک تاریخ دور از مهرگانی
تو و خون سیاوش تیر آرش منو این قرن ها شهنامه خوانی
کهنسالی کنارم ایستادی که حتی تا سایه ام را خم نبینی
گشاده رو شبیه دشت هایی غمت در جانم ایران غم نبینی
به جان دشت های سر به زیرت سرم بر شانه هایت سر بلند است
نوازش میشوی با دست باران که گندم زار گیسویت کمند است
