من از اونام

سه شبه... شهر خوابه
من هنوز، بیدارم
با خودم، حرف می‌زنم
چون دیگه، با آدما کاری ندارم
من از اونام، که دردُ قایم می‌کنن، پشتِ خنده
هرچی فهمیدم، بیشتر شدم، از آدما کنده
رفیق کم شد، خاطره‌ها، بیشتر شدن
بعضیا رفتن، تازه بعدِ رفتن، بهتر شدن
شبام پُره، از فکرایی، که صبح نمی‌شن
بعضی زخما، خوب می‌شن، ولی محو نمی‌شن
گفتن: «عوض شدی»، گفتم: «آره، مجبور شدم»
وقتی پشتت، خالی شه، می‌فهمی، کی بودی اصلاً
من زمین خوردم، ولی یاد گرفتم، پا شم
هرکی یه تیکه، از منو برد، من موندم، با خودم باشم
نه دنبال نورم، نه از تاریکی، می‌ترسم
با سایه‌هام، بزرگ شدم، با سکوتام، حرف می‌زنم
اگه کم حرفم، واسه اینه، زیاد دیدم
بعضی جوابا، رو باید، توی سکوت، شنیدم
آروم برو...، این شهر پُره، از راهِ اشتباه
هرکی گفت «من هستم»، یه شب گذاشت، رفت یه‌راه
من موندم، و یه مشت فکر، که خوابو ازم گرفتن
یه قلب خسته، چندتا زخم، چندتا «کاش»، که جا موندن
آروم برو...، بذار شب، حرفاشو بزنه
بذار این بیسِ سنگین، جای من، حرف بزنه
من دیگه، دنبال کسی نیستم، که منو بفهمه
خودم خودمو، پیدا می‌کنم، حتی اگه، دیر بشه
یه عمر دویدم، واسه چیزی، که شاید نبود
واسه لبخندِ آدمایی، که لبخندشون، از اجبار بود
حالا فرقی نداره، کی موند، کی رفت
وقتی خودتو بشناسی، دیگه رفتنِ بقیه، نیست ترس
یه اتاق، یه پنجره، یه شهرِ بی‌صدا
یه عالمه حرفِ نگفته، یه عالمه خاطره‌ها
یه موزیک آروم، یه لیوان، کنار دستم
گاهی همین چیزای ساده، می‌شن دلیل، اینکه هستم
تو فکر کردی قوی‌ام؟، نه...، فقط عادت کردم
هرچی شکست، خودم دوباره، ساختمش از صفر
هرکی نزدیک شد، یه روزی، دور شد
بعضی «دوستت دارم»ها، خیلی زود، تموم شد
من هنوز امید دارم، ولی دیگه، ساده نیستم
دل می‌دم، ولی مثل قبل، وابسته نیستم
اگه فردا خوب باشه، می‌خوام، خودم ببینمش
اگه بد باشه، باز می‌خوام خودم رد شم ازش
شاید یه روز...، این شب تموم شه
شاید یه صبح...، حال منم خوب شه
تا اون روز...، من و خیابون
یه بیت آروم...، یه دلِ داغون
آروم برو...، این شهر پُره، از راهِ اشتباه
هرکی گفت «من هستم»، یه شب گذاشت، رفت یه‌راه
من موندم، و یه مشت فکر، که خوابو ازم گرفتن
یه قلب خسته، چندتا زخم، چندتا «کاش»، که جا موندن
آروم برو...، بذار شب، حرفاشو بزنه
بذار این بیسِ سنگین، جای من، حرف بزنه
من دیگه، دنبال کسی نیستم، که منو بفهمه
خودم خودمو، پیدا می‌کنم...، حتی اگه، دیر بشه
سه شبه.
شهر خوابه
من هنوز بیدارم
شاید فردا بهتر باشه
فعلاً
همین که هستم
کافیه