نیما فرنام

دلتنگیام از من، یه آدمه تنها ساخت
درسته نیستی ولی، من بازم موندم پات
رو تو حساب کردم، آخرش قلبم باخت
آروم آروم از کنار من گذشتی
تنها موندم با یه قلبی که شکستی
نمیره فکر تو از سرم میدونی
من هنوز منتظرم از وقتی که رفتی
رفتن واسه تو چه راحت بود
تو نیستی و یادت کنارم موند
دلتنگی آخر، سهم قلبم بود
عادت نمیشه جای خالیت
نمیدونم الان تو چه حالی
چه‌جور تونستی که قلبمو جا بذاری
من همون آدمه قبلم، همونی که عاشقت بود
همون که برای چشمات، هرکاری کرد و میداد جون
تو برام امید بودی، توی این دنیای بی روح
قلبمه بی تو پریشون
رفتن واسه تو چه راحت بود
تو نیستی و یادت کنارم موند
دلتنگی آخر، سهم قلبم بود
عادت نمیشه جای خالیت
نمیدونم الان تو چه حالی
چه‌جور تونستی که قلبمو جا بذاری