لیلا

یه روزی اومد و دل برد و خندید
به هر ساز دلم دل داد و رقصید
چه شبهایی برام از حوض ماهی
ستاره‌ها رو دونه دونه میچید
آخی ستاره‌ها رو دونه دونه میچید
گل باغ و بار زندگیم بود
رفیق بی کسی و خستگیم بود
خدا لیلای من دنیای من بود
پناه غربت و آوارگیم بود
آخی پناه غربت و آوارگیم بود
لیلا لیلا لیلا بردند لیلامو
لیلا کجایی لیلا
ای وای ای وای ای وای بردند لیلامو
لیلا کجایی لیلا
خدا از آسمون بارون می‌باره
دلم پر می‌کشه ؛ طاقت نداره
شب تاریک و تیره سرده امّا
دل آتیش گرفته‌‌ام خون می‌باره
حیا کن باد پاییزی و بارون
سکوت و غصّه‌ی برگای بی جون
به من میگن شب و ماه و ستاره
چرا خونه دیگه لیلا نداره
چرا خونه دیگه لیلا نداره
لیلا لیلا لیلا بردند لیلامو
لیلا کجایی لیلا
ای وای ای وای ای وای بردند لیلامو
لیلا کجایی لیلا