رفتی و بعدِ تو خونه
واسه من پرخطره
من نفس نمیکشم
تا بوی عطرت بپره
کنج تاریک اتاقم
گوشه ی امن منه
برق چشمات از تو قابم
باز چشامو میزنه
من کجا برم که فکرت پا به پای من نیاد
چجوری حالی کنم قلبمو که تورو نخواد
من کجا برم که با خاطره هات قاطی نشم
تورو تو کوچه نبینم باز خیالاتی نشم
هرکی هم اسم تو باشه هر کی مثه تو بخنده
هر کی تا بارون میگیره یهو چترشو ببنده
تو رو پیش روم میبینم کاش دوباره دلخوشیم شی
انگار این دنیا دروغه ، تو فقط واقعی میشی
