افتادم از چشایی که اشک از دلتنگیش میوفتاد
دلو دادم به بادی که موج موهاتو بازی میداد
یادم نمیره خاطره هایی که از یادتو گذشته
منم اهل شهر خاطره هایی که اخر از قلم افتاد
اخر از قلم افتاد
نگاهی که گیر تو بود
دیدی از پا افتاد
دلی که درگیر تو بود
رغبت از دلم افتاد
منی که دل باخته بودم
به عشقی که از سرم افتاد
اون عشقی که ساخته بودم
من غرق موج دریای خیالاتی که میدونم وهمه
کشتی شکسته قایق نجاتو دریا با خودش برده
این مرد خسته از دلخوشیِ بی ثمر آخر قصه
میفهمه عشق پرزده عمریه لای گلایه ها مرده
من یه مرده ام / که روحم / مات و بی خبر داغه
پیکری که تو برزخ این شهر / زیر بار تابوتش
شونه هاش خسته از بس / بار غصه رو دوشش
غافل از اینکه بوده همیشه / خاطره هم آغوشش
