هوای خونه

سرد هوای خونه، بارون بازم می‌باره چشمام دوباره بی‌تو هوای گریه داره با تو پرنده بودم، بی‌تو اسیر خاکم نیستی ولی هنوزم عاشق سینِه چاکم وقتی نباشه عطرت، غصه همیشه روبرومه دردت زیاده اما روی لبات سکوته رسم زمونه اینه، باید باهاش بسازی ولی دلت بمونه، آخرشم ببازی رفتی، جا گذاشتی کوهی که بی تو کاهه بین که بعد چشات، روزاش شبِ سیاهه من بی‌شرابِ چشمات، محاله پا بگیرم بیا دیگه، نگام کن، تا واست بمیرم