چاوشی

مادر مداد قرمز من کو کو لقمه های نان و پنیرم آخر چگونه بیست بگیرم وقتیکه دستهای فقیرم فردای درس آن همه باید در جستجوی کار بمیرند ای ماه مهر زهر هلاهل بازآ که زنگهای ثلاثه روزی هزار بار بمیرند تا کودکان به وقت دبستان از ترس امتحان نهایی با نمره ی چهار بمیرند ای ماه مهر ماه بد اخلاق با ایده های محکم و خلاق ما را بزن به خط کشی از چوب ما را بزن به ترکه ی مرطوب تا در درون کودک دیروز مردان بیشمار بمیرند مادر مداد قرمز من کو کو لقمه های نان و پنیرم آخر چگونه بیست بگیرم وقتیکه دستهای فقیرم فردای درس آن همه باید در جستجوی کار بمیرند دل بادبادکیست حصیری آهی که میوزد دل ما را تا اوج میبرد به اسیری با هر نخ بریده شهیدی است دلهای رفته را بگذارید در اوج افتخار بمیرد در این کلاسهای رفوزه لای کتابهای عجوزه ما چیستیم بر در کوزه سقای علم دست بجنبان تا گوشهای تشنه به دست چکهای آبدار بمیرند روزی هزار بار بگو آب روزی هزار بار بگو نان مادر مرا ببر به دبستان تا روی شاخه های جوانم گنجشکهای توی دهانم روزی هزار بار بمیرند مادر مداد قرمز من کو کو لقمه های نان و پنیرم آخر چگونه بیست بگیرم وقتیکه دستهای فقیرم فردای درس آن همه باید در جستجوی کار بمیرند