کجایی

کجایی که تو رو گم کردم
هاا کنی به دست سردم
همه رو تو بینم از دم
ای به قربون چشمات
بیا شاخه رز زرده به دستم
چِشم شهلای برنده ی هوش و حس
نشینی و بر تن زنی استرس
کلامم نچرخد، مات سکوتم، رها در عرش
مشامم پر کردی، چه زیبان طرح فرش
زوم لبخند، گره به رنگ چشم
در هم شکنم، تا تو را نزدم چشم
در سکوت حضور تو بودم و از تو فقط صدای خنده بود
دلخوش به روزای عادی که برق نگاهت از دل کنده زود
دیوانه وار در ره تو، هر چه بادا باد
به شوقت، شناور در پهنای باد
چه شور انگیز حسی، منو داری در یاد
مشترک آرزو ها، قاصدکش دهم بر باد