کلیشه ها

ﺧﻴﻠﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻴﺸﻰ وﻗﺘﻰ دوﺳﺖ و دﺷﻤﻦ ﺗﻮ یه ﻗﺎﺑﻦ دﻳﮕﻪ ﺗﻮ ﺑﻴﺪاری وﻗﺘﻰ ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺮن ﻛﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻦ ﻫﻤﻪ ﭼﻰ ﺧﻮﺑﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺣﺎﻟﻢ ﺣﻮﺻﻠﻪ هیچکسو ﻧﺪارم ﺧﺴﺘﻢ از ﻓﻨﺪک و ﺳﻴﮕﺎرم ﭘﺮ ﻳﺎس اﻳﻦ روزا عالم ﻣﻴﺮم دﻟﺨﻮﺷﻰ ﻣﺮده ... ﻣﻴﺮم ﭼﻮن ﺧﺪا ﺧﻮاﺑﻪ ﺣﺘﻰ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻮ ﻧﻘﺎﺑﻪ ﻣﻴﺮم ﭼﻮن ﻧﻘﺎب ﻧﺪاره وﺟﺪان ﺗﻮ آﻳﻨﻪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻣﻦ دوﺑﺎره ﻓﺤﺶ دادم ﻛﻪ ﭼﺮا ﻫﻤﻪ ﭼﻰ ﺧﻮﺑﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺣﺎﻟﻢ ﺣﻮﺻﻠﻪ هیچکسو ﻧﺪارم به مورچم نمیرسه آزارم الان خوشحالم کساد بشه بازارم الان میندازن سنگ هی جلوی پای من برام الان باید چی بگم که قافیش درآد میگذره کلیشه ها ... بی ریشه ها ... نمیشه ها