مِن دِلی دارم پُر از آه و پُر از داد
دوتا چشم های تو منو برده از یاد
تو اگر شیرین بشی منم میشم فرهاد
من به عِشق تو گِرفتار شدم یار
لَبهای من خُشک شدو دوتاچشمام تار
هِی مَن اِصرار و تو اِنکار جان دلدار
عشق من،من عاشقم عاشقترازمن نیست
عشق من نگو نپُرس این پسرک مذهبیه
دِلِ من میخواد با عشق تو آروم بگیرِه
دَر نَبودو اِنتظارِ تو بمیره
تنگه دِلِ منو به دام تواسیره
من مست چشمهای خمار توام تو نگار منی
روز و شب خواب و خیال و بیقراری
تا اَبدکنارم بمون تو یار قشنگ من
