گلایه

تو میگفتی که برام خونه میسازی

توی ابرا روی موجا توی دریا

چلچراغی از ستاره تو میاری

توی تاریکی و غمگینی شب ها

تو میگفتی وقتی گلهای بهاری

همگی باز بشن غنچه نباشه

تو برام لاله میکاری توی سنگا

که دیگه غصه نباشه توی دنیا

حالا این قصه ی ناب تمومه ما به سر رسیده

شب سرد و سایه های وهم اون ز رَه رسیده

پنجره بسته شد تنها شدیم اسیر غربت

تن ما جدا ز هم به دست باد اسیره هجرت

به من بگو ✧ بگو بگو چی شد حدیث عشق ما

چرا چرا جدا ز هم بیا بیا بیا بیا