صد حیف

یه شب ستارت آخرین نگاشو کرد و رفت
هزار شبه به آسمون نگاه نمیکنم
هر اونی که نخواستم اومد و ولی تو نه
دارم یه روح زخمی رو ستاره میکنم
بی تو این آسمون جای پرواز نبود
بی تو گفتم شادمو صد حیف که راست نبود
نیستی و غریبه ها به دلم چنگ میزنن
این اونی که دلم از عشق میخواست نبود
همون که طعنه میزدی به رویاهاش منم
رسیدنم بهونه بود بخندن اون چشات
پریدم حیف که آرزوت نبود پریدنم
شاید باید میرفتی تا ستاره شم برات
بی تو این آسمون جای پرواز نبود
بی تو گفتم شادمو صد حیف که راست نبود
نیستی و غریبه ها به دلم چنگ میزنن
این اونی که دلم از عشق میخواست نبود