هوای دل من
در فصل تیرگی ها
خسته تر از خزونه
غمایی که دارم
اندازه تموم
ابرای آسمونه
ببین که مرده در گلو
فریاد اشتیاق من
مرد اسیرم، مرد اسیرم
به داد دل نمی رسی
ملامتم مکن بسی
بی تو میمیرم، بی تو میمیرم
چه غمگین نشسته
تو ذهن پر غبارم
روزای رفتن تو
بیا که ستاره ام
شکفته میشه هر شب
برای دیدن تو
در موسم گسستن، تو روح اتحادی
برای ناباوری، همیشه اعتمادی
در موسم گسستن، تو روح اتحادی
برای ناباوری، همیشه اعتمادی
هوای دل من
در فصل تیرگی ها
خسته تر از خزونه
غمایی که دارم
اندازه تموم
ابرای آسمونه
صدای نفس هات
با اسم من غریبه
دو دستام ز هرم
محبت بی نصیبه
ببین که سینه من
در خاک غم فتاده
باغ غرورم حتی
یه شاخه گل نداده
هوای دل من
در فصل تیرگی ها
خسته تر از خزونه
غمایی که دارم
اندازه تموم
ابرای آسمونه
