عشق، مثه حال و هوایِ بویِ بارانی
تو آرامشِ قبل و بعدِ طوفانی
عشق، دلم یه اتفاقِ تازه می خواد
دل، هنوزم عاشقِ لحظه ی دیدار است
تو که نیستی دلم، همیشه بیمار است
عشق، مثه رها شدن، رو موجِ دریاست
((پروانه ی زیبای من
شهزاده ی رویای من
گیسو طلایی
ساحل به ساحل هم قدم
در عمقِ دریای دلم
تو ناخدایی
چشم آبی جان،در آسمانت غرقِ پرواز
مرغِ عشقم،با دیدنت زد زیرِ آواز
جای مهتاب،امشب تو ماهِ کاملم باش
تا دنیا هس، تو عاشقانه، عاشقم باش))
دنیای من، چشمانِ تو
شیرینتر از جان ، جانِ تو
دیوانه تر از من کجاست؟ منِ دیوانه
در دل غمت، پنهان شده
دل مثه یک زندان شده
رفتی و باز است تا ابد، درِ این خانه
