دیدم تو خواب وقت سحـر
شهزاده ای زرین کمر
نشستـه بر اسب سفید
می اومـد از کوه و کمر
می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش
می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش
کاشکی دلم رسوا بشـه دریا بشـه این دو چشـم پر آبــم
روزی که بختم وا بشه پیدا بشه اون که اومد تو خوابم
شهزاده ی رویای من شاید تویی
اون کس که شب در خواب من آید تویی تو
از خــواب شیـرین ناگه پریدم او را ندیدم دیگــر کنارم به خدا
جانم رسیده از غصه بر لب هر روز و هر شب در انتظارم به خـدا
دیدم تو خواب وقت سحر
شهزاده ای زریــن کمر
نشستـه رو اسب سفید
می اومـد از کوه و کمر
می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش
می رفت و آتش به دلم می زد نگاهش
