روی صخره افتاده بود
زیر هُجوم بادهای سرد
همه می‌گفتن تموم شده
اون دیگه برنمی‌گرده
کلاغ‌ها جَشن ،گرفته بودن
روی شاخه‌های خُشک و پیر
هیچ‌کس ندید توی چشماش
هنوز مونده امید
زمین خُوردن پایان نیست
وقتی هنوز نفس داری
شکست فقط یه زخمه
نه آخرین یادگاری
عقاب زخمی نمرده هنوز
اوج میگیره نمیشه مایوس
اگه بالش شکسته امروز
فردا میشه پیروز
