کم آوردیم

من و این دل بیچاره، من و قلبی که شکسته من و دنیای نامرد، که در خوشی رو بسته من و چشمای گریون، من و این حال پریشون من و هق هقه شبونه، تو دل این خیابون دیگه کم آوردیم و هیچ، حسی واسه عشق نمونده بس که غصه و درد رو شونه های ما نشونده غم و درد و اسیری، کار دنیا همینه اونیکه عاشق هیچوقت، رنگ شادی نمیبینه دیگه کم آوردیم و غصه مونده رو دلامون غم شده همدم لحظه به لحظه و شبامون دیگه کم آوردیم و هیچ، حسی واسه عشق نمونده بس که غصه و درد رو شونه های ما نشونده