با توام سلام عزیزم نبینم اشکات بباره
دوس ندارم دیگه چشمات چشمامو یادش بیاره
گرچه بد شدم اواخر نخواستم چشم تو تر شه
بد شدم تا واسه ی تو راه رفتن ساده تر شه
وقتی دیدم خشک و سردی پر کینه شد تموم تار و پودم
اعتراف اول اینه من زیادی زود قضاوت کرده بودم
همیشه واسم سوال بود تو خودت رفتی چرا پس گریه کردی
اعتراف دوم اینه من بهت نامردی کردم خیلی مردی
تو دوراهی وقتی موندم تو خودت رفتی که خوشبخت شم میدونم
اعتراف سوم اینه سخته تو فکر تو اما پیش اونم
نه دیگه فکر خودت باش دیگه برگشتن محاله
لحظه های رفتن من میدونم واست سواله
جای من میتونه پر شه این واسه منم سواله
از زمانی که تو رفتی هی زمان میره و من دیوونه میشم
کاش فراموشی بگیرم یا زمان برگرده و برگردی پیشم
ای خدا خودت میدونی اون جمع و جورم میکرد بال و پرم بود
من بدون اون میمیرم ای خدا این اعتراف آخرم بود
به قول خودت عزیزم چقد این فضا غریبه
چرا من هیچی نگفتم چرا خندیدم عجیبه
هر کار بدی که کردم فکر نکن دوست نداشتم
اونی که هستی کنارش من سر راهت گذاشتم
